Een glas wijn, 200 kleurkaarten en een laptop.
Een website die laat voelen met wie je te maken krijgt, op een van de moeilijkste momenten in je leven.
Hoe we elkaar leerden kennen
Eerst zag ik haar aan het werk.
Ik leerde Joan Belmer kennen tijdens de uitvaart van mijn schoonzus, die zij begeleidde. Ik was onder de indruk van haar manier van werken: warm en hartelijk, en tegelijk duidelijk en recht door zee, met humor op de momenten waar daar ruimte voor was.
Na afloop vertelde ik haar dat. En ik voegde eraan toe: "Jouw website laat hier helemaal niets van zien."
Een week later dronken we samen een glas wijn.
200 kleuren
Drie kleuren uit tweehonderd.
Die avond legde ik Joan ongeveer 200 kleurkaarten voor. Ik vroeg haar er drie te kiezen die volgens haar bij haar pasten.
Toen klapte ik mijn laptop open. Voor ons gesprek had ik op eigen initiatief al een eerste ontwerp gemaakt. De kleuren daarin kwamen vrijwel exact overeen met de drie die Joan net zelf had gekozen.
Die avond kreeg ik de opdracht voor haar nieuwe website.
Niet voor de branche
Joan was het uitgangspunt, niet de uitvaartbranche.
De vraag was niet hoe een website voor een uitvaartondernemer eruit hoort te zien, maar wie Joan is. De warmte moest erin zitten zonder sentimenteel te worden. Haar directheid, humor en persoonlijkheid moesten zichtbaar zijn.
Die identiteit loopt door de hele website. Geen modernere versie van wat er al stond, maar een site die beter laat voelen met wie je te maken krijgt.
Een identiteit blijft bewegen
Inmiddels werken we aan de tweede versie.
Niet omdat de eerste niet meer voldoet, maar omdat we nu beter begrijpen welke mensen Joan wil bereiken en welke kanten van haar persoonlijkheid en werkwijze sterker naar voren mogen komen.